Blijf op de hoogte van het nieuws via WhatsApp!
whatsapp
Lelystad

50 jaar Lelystad: Dam Backer haalt herinneringen op

Geplaatst op donderdag 20 april 2017 20:24
0 reactiescomments
  • Aan het werk vlakbij de plek waar later het Jagersveld zou komen. © Via Dam Backer

pinterestmail

Lelystad - 'Ik woon in een stad zonder verleden. Mijn huis staat op een plaats waar nooit een ander huis heeft gestaan. De bodem is maagdelijk en uit onderzoek en opgravingen blijkt dat er ruim zesduizend jaar geleden mensen gewoond moeten hebben'.

'Dat is wel erg lang geleden en dat reken ik niet tot het verleden'. Dat schrijft Dam Backer, een van de eerste inwoners van Lelystad. Lees hier zijn herinneringen:

Ik heb een grote tuin en voor mijn huis ligt een groot bos. Tijdens het bouwen van mijn huis was die tuin een kale grasvlakte en het bos ongeveer anderhalve meter hoog. Lekker luchtig allemaal. Niemand van mijn leeftijd of ouder dan vijftig is geboren in mijn stad en de geschiedenis ervan is vanaf de eerste dag methodisch vastgelegd.

Dringende noodzaak

Bij vermelding van mijn woonplaats vragen mensen van buiten Lelystad me meestal: ‘Waarom?’ Iedere Nederlander mag zonder uitleg overal gaan wonen, behalve in mijn stad. Dan moet daar een wel erg dringende noodzaak voor zijn. En dat zal wel een niet uitgesproken ongunstige zijn. Dit alles heeft mij altijd verbaasd. Ik woon namelijk beeldschoon. Mijn kolossale tuin is, zeker gemeten naar Nederlandse begrippen, van royale afmetingen. De inmiddels enorme bomen en heesters doen je vergeten dat het hier vijftig jaar geleden een soort weiland. Mijn open haard brandt al jaren op hout uit eigen tuin. Mijn huis is goed en solide gebouwd en schitterend gelegen. Aan de overkant van mijn straat begint een inmiddels groot bos. Reeën grazen soms in mijn tuin, konijnen huppelen langs de bosrand en spechten tokkelen in en op de bomen. Het kabaal van vogels is oorverdovend. De plek is zeldzaam landelijk en toch zeer dicht bij het centrum.

Raadselachtige heipalen

Tijdens het bouwen verdwenen er veertig heipalen in de grond en toen tenslotte de laatste geslagen moest worden om een pergola aan de voorkant te verlengen, stuitte men bij het graven op drie heipalen die al in de grond zaten. Iedereen hield in stomme verbazing de adem in. Drie heipalen in grond waarop de laatste paar duizend jaar nooit iemand gewoond had of waarop ooit gebouwd was. Hoe was dat mogelijk?

Sonderen van gronden

Het huis werd natuurlijk gewoon gebouwd, maar ik ging wel op speurtocht. Gemeente en Rijksdienst geloofden me niet. Het kan niet, zeiden ze. Uiteindelijk was de directeur van de Rijksdienst geïnteresseerd. Op zijn bevel ging een heel team op zoek naar feiten. Die kwamen uiteindelijk boven water. Het zat als volgt. Voordat een stadsplan werd ontworpen, was er het sonderen van gronden. Het was een nogal grillige bodem van ondergrondse veenputten en zandbanken. Waar moest je wel bouwen en waar vooral niet?

Veel te onderzoeken

Seismologisch was er veel te onderzoeken en hard bewijs kon je alleen krijgen door proefondervindelijk handelen. De eerste schetsen van de gewenste stad toonden een centrum van waaruit men zou gaan bouwen. Het grondonderzoek concentreerde zich in dat centrum en het was daar dat drie proefpalen in de grond geslagen werden. Dat was dus waar later mijn tuin zou komen. Na verder onderzoek werd het centrum verschoven naar de huidige plek, waardoor mijn huis en tuin aan de rand van de stad kwamen te liggen. Het mysterie was opgelost.

Als iemand mij vraagt waar ik woon zeg ik: ‘In Lelystad, in het oude centrum.’ Toch een verleden dus.

Dam Backer
 

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Flevopost' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.
LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.