Blijf op de hoogte van het nieuws via WhatsApp!
whatsapp
Human Interest

Wilbert Leendertse is blij met de diversiteit op Het Perron

Door Kees Bakker op woensdag 7 maart 2018 21:25
  • Wilbert Leendertse met enkele van 'zijn' leerlingen. © NDC/ Kees Bakker

pinterestmail

Dronten - 'Onze opleiding is een echte smeltkroes. Onze leerlingen komen uit Dronten, Swifterbant, Biddinghuizen en Lelystad en hebben roots in Nederland, Somalië, Syrië, Marokko, Turkije, Congo, Polen, Zaïre, Thailand en nog veel, veel meer'.

'In de leeftijd van 16 tot 47, allemaal in één gebouw en allemaal met hetzelfde doel: iets van jezelf te maken.’

Wilbert Leendertse is teamleider van mbo Landstede op Het Perron, de school bij het station waar het vmbo van het Almere College en het Ichthus College samenkomen met mbo-1 en -2 van Landstede. En Leendertse is gepassioneerd over de samenstelling van ‘zijn’ groep leerlingen en de meerwaarde die dat voor iedereen biedt.

Vluchtelingen

Onder de leerlingen van Het Perron zitten veel mensen die hier als vluchteling zijn gekomen en nu een tijdelijke of permanente verblijfsstatus hebben. ‘Die mensen moeten helemaal op nul beginnen. Als ze al een diploma hebben meegenomen uit het land waar ze gevlucht zijn, is het een enorme rompslomp dat om te zetten. Als het al iets waard is hier. En je diploma is niet het eerste waar je aan denkt als je op de vlucht slaat.’

‘Er zitten mensen bij die echt helemaal alleen hier zijn gekomen. Zonder familie, die is achtergebleven of gedood. Zonder vrienden. Ze mogen in het begin niks en verhuizen van asielzoekerscentrum naar asielzoekerscentrum. Als ze een tijdelijk of permanente status hebben, mogen ze naar school. En ofschoon ze dan vaak al redelijk Nederlands kunnen praten, leren ze dat pas echt in de omgang met klasgenoten.’

Toegevoegde waarde

Het Perron herbergt ook arbeidsmigranten en kinderen van arbeidsmigranten. Ook een groep die zeer leergierig is en iets van het leven wil maken. Zij komen allemaal terecht tussen de ‘gewone’ autochtone leerlingen. ‘En dat heeft echt een enorme toegevoegde waarde. Je leert heel veel van elkaar.’

‘Wij zijn ons in Nederland soms niet bewust van wat we allemaal hebben. Ik wil daarmee niet zeggen dat we niks te klagen hebben of niet mogen klagen. Maar de problemen waar wij ons druk om maken zijn soms wel trivialiteiten vergeleken met de problemen waar deze mensen in hun leven tegenaan zijn gelopen.’

Luisteren naar elkaar

Volgens Leendertse is de gedrevenheid van de leerlingen die als vluchteling of arbeidsmigrant hier zijn gekomen een inspiratiebron voor de andere leerlingen. ‘Je ziet echt dat er in de klas naar elkaar wordt geluisterd. Iedereen heeft respect voor elkaars verhaal. En dan hoef je het echt niet altijd met elkaar eens te zijn.’

‘Ik geloof echt dat het iets uitmaakt. Ik geloof echt dat de maatschappij er beter van wordt als je al op school met elkaars verhaal geconfronteerd wordt. Zo’n verhaal is anders als je het hoort van de persoon naast wie je in de klas zit, dan dat je het leest in de krant of ziet op tv.  We leven in een multiculturele samenleving. De school is daar, als het goed is, een afspiegeling van. Iedereen hier heeft zijn eigen drijfveren en eigen problemen. Maar men praat er over met elkaar en men, en dat is misschien nog wel het belangrijkste, men luistert naar elkaar. Dat laatste, dat maakt het verschil.’

Schrikken van vooroordelen

Af en toe voelt Leendertse zich een roepende in de woestijn. ‘Maar dat is meestal buiten de school,’ lacht hij. ‘Ik schrik soms van de vooroordelen die mensen hebben. De vooroordelen ten opzichte van vluchtelingen, de vooroordelen ten opzichte van arbeidsmigranten, maar ook de vooroordelen ten opzichte van autochtone leerlingen. Want ook daar zitten mensen bij die een lange weg hebben afgelegd in het leven voor ze hier kwamen. Met diagnoses waar ze zich niet in herkennen, tegen vechten. Mensen die altijd te horen hebben gekregen ‘Dit kan niet’ of ‘Daar heb je de juiste kwalificaties niet voor’, zonder dat er eens iemand was die hen vertelde wat wel kan. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, maar in het publieke debat blijft daar soms maar weinig van over. Daar zij het toch vooral de platgetreden paden, de vooroordelen en het populisme die hoogtij vieren.’

Denken vanuit de mens

Maakt dat van Leendertse een vervelende gast op verjaardagen, als bijvoorbeeld het onderwerp ‘vluchtelingen’ ter sprake komt en daarbij in één zin het woord ‘gelukszoekers’ valt? Leendertse lacht. ‘Nou, ik weiger om niets te zeggen. Ik hou niet mijn mond. Het tegengeluid moet ook worden gehoord. Hier werken mensen van allerlei leeftijden keihard aan hun toekomst. Als ik dat niet mag zeggen, word ik pas echt een vervelende verjaardagsgast.’

‘Eigenlijk is het simpel: je moet niet vanuit cultuur of afkomst denken, maar vanuit de mens. Je moet problemen benoemen en niet uit de weg gaan. Je mag en moet elkaar ook aanspreken op elkaars gedrag en daden. Maar niet op elkaars afkomst.’

Verschil maken

‘De manier waarop dat hier gebeurt en de manier waarop verschillende mensen hier allemaal keihard werken aan hun toekomst, heeft een toegevoegde waarde voor ons allemaal. Ik geloof echt dat het een verschil maakt. Als je met mensen in contact komt en je hoort elkaars verhaal, wordt het opeens heel anders. Als je het verhaal hoort van een levend persoon, een klasgenoot bovendien, worden de scherpe randjes er al snel vanaf gehaald. Dan ontstaat er meer begrip en respect voor elkaar dan dat je in één of ander praatprogramma een politicus de zoveelste klinkede oneliner hoort uiten.’

‘Let wel: het is niet onze taak. Onzer taak is goed onderwijs geven, onze leerlingen goed voor te bereiden op de toekomst, of dat nou werk of een vervolgopleiding is. Maar tegelijkertijd is dit een plek waar mensen bij elkaar komen. En waar men naar elkaar luistert.’

 

 

 

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Flevopost' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.
LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.