Blijf op de hoogte van het nieuws via WhatsApp!
whatsapp
Frisgroen

Onderzoek, leuk…?

Door Ingeborg Swart op Friday 30 November 2018 16:30
  • ignore touch

    Regenworm. © Pixabay

mail pinterest

Er zijn van die momenten dat ik me verwonder over het vakgebied biologie. Ik bedoel daarmee nu niet zozeer de inhoud, die is fascinerend en dat zal ik ook nog vaak herhalen. Nee, dit keer doel ik op het uitvoeren van biologisch onderzoek. Dat gevoel overviel me laatst weer bij het lezen van een nieuwsbericht over Sumatraanse orang-oetans.

 Op zich was het heel interessant, over wanneer de moeders wel of geen alarmroep uitstoten bij dreigend gevaar. Tot ik las dat de betreffende onderzoekers zich in vier verschillende soorten tijgerpakjes hadden gehesen en op handen en voeten door het oerwoud waren gekropen. Misschien ligt dat aan mij, maar ik zag het meteen helemaal voor me. En precies zo kan ik me ook maar al te goed voorstellen wat er als onderzoeker op zo’n moment door je hoofd gaat. Daar zit je dan met je goede opleiding en dure onderzoeksvoorstel, in een tijgerkostuum op de oerwoudbodem. En toch zullen die onderzoekers er heel positief op terugkijken, denk ik. 

Het deed me namelijk denken aan sommige van mijn eigen ervaringen tijdens mijn studie. Op een gegeven moment hadden we een dag besteed aan het ontleden en in detail natekenen van een regenworm. Toen ik dat in al mijn enthousiasme vertelde aan mijn huisgenoten, werd ik regelrecht uitgelachen. Geef ze eens ongelijk. En toch beschouwde ik die uren werk niet als verspild of nutteloos gebruikt. Even afgezien van het bijbehorende examen, was het fantastisch om zo in detail naar een regenworm te kijken. Puur uit interesse voor de natuur.

Nog zoiets was toen ik voor een onderzoek elke paar dagen driehonderd minuscule rupsjes moest overzetten op nieuwe plantjes. Dat moest met een zacht penseel gebeuren om ze niet te pletten en kostte rustig een hele ochtend. Daarna kon ik dan gaan tellen hoeveel gaatjes ze in de oude planten hadden gegeten, en hoeveel bladoppervlak er over was. Voelde dat af en toe wat onzinnig? Ja, absoluut. Maar het was ook een heel interessant onderzoek. Hetzelfde geldt voor een paar vrienden van me, die zich wekenlang dagelijks door tientallen muggen lieten steken. Want tja, hun onderzoeksobjecten moesten toch eten… Dus dan doe je dat, uit liefde voor je vak.

Juist in een vakgebied als biologie horen zulke gekke taken bijna altijd wel bij het onderzoek. Biologen zijn misschien ook wel een beetje typische mensen soms. Bovendien spreken de gekke dingen natuuronderzoekers doen vaak erg tot de verbeelding of zijn simpelweg goed zichtbaar, wat voor leuke (of in elk geval interessante) reacties van ‘buitenstaanders’ kan zorgen. Maar dat maakt het ook weer zo leuk. Natuur is overal, je kunt je er bijna altijd een voorstelling van maken als iemand het beschrijft. Het is tastbaar, het is beleefbaar, het is herkenbaar. En toch heeft het ook nog zo veel geheimen voor ons.

Dus of je nou muggen voedt met je eigen bloed, in een tijgerpak door het oerwoud kruipt, of nog heel wat anders doet, af en toe is het de moeite waard om iets geks te doen om de natuur beter te leren kennen. Dat geldt voor de ‘echte’ onderzoekers, maar ook voor ieder ander. Kijk nog eens een keer extra naar het bladafval dat je wegveegt, of ga een tijdje doodstil in een hoekje van je tuin zitten in de winter, wie weet wat voor moois je tegenkomt!