Blijf op de hoogte van het nieuws via WhatsApp!
whatsapp
Plaat voor je kop

Plaat voor je kop 151: China Crisis

Door Wouter Bessels op maandag 18 december 2017 21:00
  • ignore touch

    China Crisis - expanded editions van de eerste drie (Virgin) albums. © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    China Crisis. © China Crisis / press photo

mail pinterest

Voor welke muziek mag je ’s nachts wakker gemaakt worden? Kreeg die vraag afgelopen weekend weer eens voor de kiezen. ‘Vast niet veel uit de jaren tachtig’, was de daaropvolgende, veel te snelle aanname. ‘Waarom? Prima tijdperk’, antwoordde ik.

De jaren tachtig, het zijn toch wel de jaren waarin ik mijn muzikale smaak grotendeels heb gevormd. Eerst vanuit de platenkast van mijn moeder, Countdown Café, Toppop, De Avondspits, Curry & Van Inkel, de Soulshow en later via buren, vaders van vriendjes en docenten op school.

Eind 1990 werd ik 13 jaar en alhoewel ik toen - om maar wat te noemen – het werk van Steely Dan en Frank Zappa nog niet kende, genoot ik al voornamelijk van muziek uit vervlogen tijden. Ook die van de afgelopen jaren. Talk Talk, Tears for Fears, Nik Kershaw en ook zeker China Crisis. Een duo uit Liverpool dat in Nederland eigenlijk maar één hit scoorde (‘Wishful Thinking’, reikte tot nummer 16). Daarna nam het commerciële succes af en lagen veel albums vervolgens voor een tientje in de uitverkoopbakken. Ruim dertig jaar later treden Gary Daly en Eddie Lundon, ook bijgestaan door inmiddels weer ingelijfde oude bassist Gary "Gazza" Johnson, nog regelmatig in ons land voor goed gevulde zalen. De oude albums staan ook weer in de belangstelling.

Ontwikkeling

Het oeuvre van China Crisis klinkt voornamelijk compact, verzorgd en sfeervol. Liedjes met een dosis melancholie, soms met een scherpe kritische tekst. De vijf platen die de groep in de jaren tachtig uitbracht laten een mooie ontwikkeling horen. Het debuut ‘Difficult Shapes & Passive Rhythms’ (1982) is vergeleken met de new wave uit die tijd behoorlijk experimenteel, maar wel eerlijk.

Met de opvolger ‘Working with Fire and Steel’ (1983) is de doorbraak daar, mede dankzij de al genoemde single met die melancholieke melodie, maar echt nieuwe deuren opent de plaat niet. Dat gebeurt wel op numero drie: ‘Flaunt the Imperfection’. Voor die plaat strekt het duo Walter Becker als producer. Hij is de helft van Steely Dan, dat inmiddels al vijf jaar op z’n gat ligt.

Walter Becker

Eigenlijk willen Daly en Lundon Steely Dan-producer Gary Katz hebben, maar via hun platenmaatschappij krijgen ze Becker in hun schoot geworpen. Soort gevoel van: ‘je gaat voor de hoofdprijs, maar wint daarbij ook nog eens de jackpot’. Becker zit inmiddels op Hawaii, kickt af, kweekt avocado’s en wil voorzichtig weer eens zich met muziek bezighouden. Waar hij niet van is afgekickt, is zijn perfectionisme. Dat straalt ‘Flaunt the Imperfection’ van alle kanten af. De hits mogen dan wat minder groot zijn, het album is een doorslaand succes, waarmee China Crisis ineens voor velen geen one hit wonder meer is, maar een albumgroep met een hele andere agenda dan menige popact in de jaren tachtig.

Tien stukken die nergens voor elkaar onderdoen en laten horen dat de band vele stappen heeft genomen ten opzichte van beide voorgangers. Een stuk als ‘Bigger the punch I’m feeling’ zou nooit op het debuut hebben kunnen staan. Luister naar het intro van 'You did cut me' en Steely Dan ligt er wel heel dik bovenop. Is het nog wel China Crisis? Ja, misschien wel meer dan op de eerste twee platen. Ik krijg de indruk dat de groep eindelijk de muziek maakt die ze wil maken. De hand van Walter Becker komt daarbij uitstekend van pas, gezien het gepolijste arrangement en het strakke jasje dat de productie heet. Alles is om door een ringetje te halen. Becker haalt het beste naar boven uit alle leden van China Crisis, inclusief die van de inmiddels overleden drummer Kevin Wilkinson.

Drieluik

Onlangs kwamen van de eerste drie China Crisis-albums zogenaamde ‘expanded editions’ uit. Prachtig vormgegeven cd-uitgaves, met naast het zorgvuldig opgepoetste album ook één cd of twee cd’s extra vol b-kantjes van singles, demo’s, niet gebruikte versies en radiosessies. En, net zo leuk: in de boekjes valt te lezen hoe Gary Daly, Eddie Lundon en Gary Johnson nu terugkijken op dat drieluik. Een prachtig stuk muziekhistorie uit de jaren tachtig dat nog steeds goed overeind staat.

Dat geldt overigens ook voor de vierde plaat ‘What Price Paradise’, dat in succes ver achterbleef bij de drie voorgangers. Ook ‘Diary of a Hollow Horse’ verging het niet beter; ondanks dat Walter Becker daar de hand in had. Platenmaatschappij Virgin hoorde op dat album geen single en liet een andere producer - Mike Thorne - vervolgens een paar nummers opnieuw mixen. Zo raakte een prachtige en gloedvolle popplaat ernstig uit balans. Misschien wel de grootste flop van de jaren tachtig. Onterecht, want er staan schitterende nummers vol afwisseling op. Op de paar jaar geleden verschenen ‘expanded edition’ zijn die remixen vervangen door de originele Becker-producties. Daarmee is dat beschadigde schilderij weer enigszins hersteld, maar van echt eerherstel is helaas geen sprake.

‘Autumn in the neighbourhood’

Nadat ‘Warped by Success’ (1994) helemaal niets deed, besloot de band op non actief te gaan. Optreden gebeurde nog wel regelmatig, maar uiteindelijk kwam pas in 2015 ‘Autumn in the Neighbourhood’ uit. Een plaat in de stijl van het werk uit de tweede helft van de jaren tachtig. Gepolijst, sfeervol en vol met sterke liedjes. Leuk detail: een paar stukken werden opgenomen in de studio van Jan Kisjes in Dalfsen.

Nadat het album via crowdfunding was uitgebracht, duurde het twee jaar voordat de plaat op grote schaal verkrijgbaar was. Iedereen wilde hem ineens hebben, toen bleek dat het inderdaad een uitstekende plaat was. Prijzen rezen de pan uit, vooral voor gesigneerde exemplaren.
En toen ging de groep op tournee en kostte de cd slechts een tientje!

Onlangs was de groep in Nederland voor een paar concerten, onder meer in De Vorstin in Hilversum. Ging er naartoe met collega én mede-fan Koos. Daar speelde China Crisis twee uur lang een fijne mix van oud en nieuw materiaal. Genieten met volle teugen, zonder dat teveel de nostalgische gevoelens boven kwamen drijven. Hier stond een band te spelen die alles behalve gedateerde muziek heeft gemaakt. Uitgebreid werd stilgestaan bij de onlangs overleden Walter Becker. Ter ere van hem werd ‘Bigger the punch I’m feeling’ gespeeld. Volkomen terecht en indrukwekkend om de groep voor de gelegenheid dit te zien en horen spelen.

En die andere hierboven genoemde bands uit de jaren tachtig dan?

Nik Kershaw? Paar keer gezien inmiddels. Heeft nog niets van zijn elan verloren.
Talk Talk? Nee, onmogelijk. Gaat niet meer gebeuren. Of er moet een wereldwonder gebeuren.
Tears for Fears? Jawel, 14 mei in Amsterdam. Na ruim twintig jaar is het moment eindelijk daar.

Nee, die jaren tachtig zaten vol interessante muziek. Niets mee aan de hand.
Wordt vervolgd!

CHINA CRISIS – discografie
Difficult Shapes & Passive Rhythms (1982)
Working with Fire and Steel (1983)
Flaunt the Imperfection (1985)
What Price Paradise (1986)
Diary of a Hollow Horse (1989)
Warped by Success (1994)
Singing the Praises of Finer Things (2007, live cd/dvd)
Wishful Thinking (2014, compilatie)
Autumn in the Neighbourhood (2015)

Luister hieronder naar het volledige album 'Flaunt the Imperfection':