Blijf op de hoogte van het nieuws via WhatsApp!
whatsapp
Plaat voor je kop

Lowlands 2017 voor je kop - zondag

Door Wouter Bessels op Monday 21 August 2017 01:33
  • ignore touch

    Triggerfinger. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Triggerfinger. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Triggerfinger. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Dolf Jansen op Lowlands. © BUN/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    Dolf Jansen op Lowlands. © BUN/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    De nieuwe Alpha. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    The Pretty Reckless. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    The Pretty Reckless. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    The Pretty Reckless. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Noord Nederlands Orkest. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Halsey. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    At The Drive In. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    At The Drive In. © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag © BUN/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag © BUN/ Kees Bakker

mail pinterest

De Lowlands-zondag: de derde en laatste festivaldag waarop de programmering traditioneel toewerkt naar die absolute headliner. Toch is er vandaag meer om naar uit te kijken dan alleen Mumford & Sons.

Over tradities gesproken: het klassieke uurtje aan het begin van de zondag in de Alpha wordt dit jaar ingevuld door het Noord Nederlands Orkest, dat een gevarieerd programma met overwegend moderne klassieken biedt, zoals Aaron Copeland, György Ligeti en Modest Moessorgski (Nacht op een kale berg). Presentator Tijl Beckand verzorgt wederom de gevatte presentatie.

Wie van verrassingen houdt, verruilt die plek even na half drie voor de Bravo: daar staat even later de surprise act van het weekend. En inderdaad: Triggerfinger is de naam. De Belgen presenteren aldaar hun nieuwe cd ‘Colossus’. Die is officieel pas volgende week te koop, maar ligt in de festivalwinkel van Concerto al in de schappen. ‘Wij hoorden dat er hier een verjaardagsfeestje was’, aldus gitarist Ruben Brock die het trio, aangevuld met een extra gitarist, door een solide uurtje liverock loodst.

Komt Triggerfinger met een nieuw revolutionair geluid? Nee, maar in de titeltrack van de nieuwe plaat zit een nieuwe festivalklassieker verborgen, en waarvoor Brock zijn gitaar verruilt voor een basgitaar. Bluesrock zegeviert vandaag bij de groep.

Alhoewel zij momenteel samen met The Chainsmokers veel succes boekt met ‘Closer’ en een mega act in Amerika is geworden, staat Halsey voor een halflege Alpha. Typische pop anno 2017, elektronisch gedreven, vol singalongs, gezongen voor een jong publiek en waarbij de confetti door de lucht vliegt, maar oh, wat is dit allemaal routinematig.

Dan naar de totale ontregeling van At The Drive In. Het vlaggenschip van de emocore van rond de eeuwwisseling is weer sinds enige tijd herenigd, maar de groep heeft niet haar dag. De meedogenloze muziek zit barstensvol met interessante melodieën en zanger Cedric Bixler-Zavala is nog steeds het ongeleide projectiel met adhd (drie microfoons verslijt hij in drie kwartier). Naar verluid worden een paar nummers op de setlist overgeslagen en ruim voor tijd houdt de band het in een steeds legere Bravo het voor gezien. De vonk slaat totaal niet over. Jammer, want juist hier had de band haar legendarische status kunnen waarmaken.

Geen vonken, maar een ware vlam in de pan bij Cypress Hill, waar naar schatting 35.000 mensen op afkomen. De groep debuteerde op Lowlands in 1994 en eigenlijk is in het uurtje vol pioniers hip hop alsof de tijd stil is blijven staan. De crew gaat in rap tempo door het beste materiaal van met name de eerste drie albums, inclusief alle lofuitingen richting soft drugs. Het levert een zinderend optreden op, met de tevreden blikken van tatoo-koning Henk Schiffmacher tot gevolg. Als ‘Insane in the brain’ wordt ingezet, kunnen we zachtjes spreken van dé climax van de 25e Lowlands. Een editie waar de hip hop toch al zegeviert en Cypress Hill met recht die grote kers op de taart vormt.

Wat The Pretty Reckless in de Heineken vooral biedt? Harde, op jaren zeventig geleesde heavy rock, met Taylor Momsen als stoere frontvrouw. Na een nummer of drie is de magie verdwenen en speelt de band op de automatische piloot het blijkbaar zoveelste festivaloptreden braafjes af. Ook Flume, de Australische dj, draait een set in de Alpha waar je niet warm of koud van wordt. Dan ligt daar voor Mumford & Sons de kans bij uitstek om Lowlands waardig af te sluiten. Dat gebeurt volledig, onder een heldere hemel en een uitgebreide bloemlezing uit hun oeuvre. Van ‘Little lion man’, ‘The Cave’, ‘Lover of the light’ en ‘Tomkins Square Park’, alles wordt woord voor woord meegezongen. Mooi toetje na de apotheose van Cypress Hill, met Flume als support act.

Voor ruim 1700 Lowlanders is het kort daarvoor nog even billen knijpen, als cabaretier Dolf Jansen in de Juliet een kwartier langer doorgaat en ze vervolgens later binnenvallen bij Marcus Mumford en consorten. Jansen ontbrak twee jaar lang in het spoorboekje van het festival, na zeventien keer aldaar te hebben gespeeld. Nu is hij terug met een speciaal geschreven show die enerzijds de overpeinzing van 25 jaar Lowlands is en anderzijds alvast een voorschotje neemt op de oudejaarsconference die de Amsterdammer met Louise Korthals aan het voorbereiden is.

Jansen is scherp, snel en soms behoorlijk cynisch en sluit treffend af met zijn column die hij afgelopen zaterdag bij Spijkers met Koppen voordroeg. Het paradijs dat Lowlands heet, geldt als een voorbeeld voor de rest van het land. Waar je elkaar de hand schud en plezier maakt.

Deze jubileumeditie gaat niet de boeken in als een muzikaal zeer gedenkwaardige. Daarvoor zijn de hoogtepunten te schaars. Toch is het tijdens die paar magische concerten (Iggy Pop, Elbow, Cypress Hill, Colin Benders en London Grammar) echt genieten met volle teugen. Wat echt de grootste verdienste is van de 25e Lowlands, is het deels nieuw ingerichte festivalterrein. Meer ruimte voor iedereen, meer keus aan kunst, muziek, eten en drinken én meer overzicht. Aan een halve eeuw Lowlands kan je de ontwikkeling van de (alternatieve) popmuziek prima aflezen. Dat belooft wat voor de komende 25 jaar, want Lowlands heeft nog genoeg in zijn mars. Met de muziek voorop.

Tot volgend jaar, tot Lowlands!

Lees ook:
Lowlands 2017 voor je kop - zaterdag
Lowlands 2017 voor je kop - vrijdag
Wat mag je dit jaar niet missen op Lowlands?

Wat zijn de best verkochte albums op Lowlands dit jaar?

Ieder jaar peil ik na afloop van iedere Lowlands even de stand van zaken bij Concerto. Wat zijn de best verkochte albums van het weekend? Volgens Jeroen Dekker (Concerto) is vinyl opnieuw erg in trek. ‘En toch hebben we hier in vergelijking met een festival als Down The Rabbit Hole veel meer cd’s verkocht. Niet alleen van artiesten die hier optreden, maar ook klassiekers van Nirvana, Pink Floyd of The Beatles. Daar hebben we altijd een stapel van mee.’ De nieuwe plek op het festivalterrein bevalt de platenzaak goed. ‘De oude locatie naast wat nu de Lima heet was wat afgelegen. Hier naast de India vallen we veel meer op.’

Dit jaar bood de winkel minder signeersessies en meet & greets met acts dan in voorgaande jaren. Volgens Dekker is dat puur een kwestie van aanbod. ‘Wij hebben daar geen invloed op, maar zijn afhankelijk welke acts zich aandienen. Sommige bands hebben er geen tijd voor, moeten bijvoorbeeld door naar het volgende optreden. Als surprise act nam Triggerfinger hun nieuwe album mee dat zondag exclusief hier te koop was. Ja, dat was de meest succesvolle signeersessie van het weekend. De rij stond tot ver over het plein.’

CONCERTO TOP 5 – Lowlands 2017
1. Triggerfinger – Colossus (‘de absolute nummer 1’)
2. Nothing but Thieves – Nothing but Thieves (‘uitverkocht’)
3. London Grammar – Truth Is A Beautiful Thing (cd)
4. Jeangu Macrooy – High On You
5.  London Grammar – Truth Is A Beautiful Thing (lp)