Column Hans Engelvaart

Zijn we één?

Door Hans Engelvaart op Wednesday 11 July 2018 12:45
  • ignore touch

    © Pixabay

mail pinterest

Het is zomaar een dinsdagavond in juni. Opeens rijden er toeterende auto’s door de straat. Mensen hangen met Turkse vlaggen uit auto’s. Vreemd, want Turkije speelt niet op het WK.

Al snel realiseer ik me dat er verkiezingen in Turkije zijn. Snel kijk ik op Teletekst en zie wat ik al vermoedde. Een week eerder was er op tv een programma naar aanleiding van de deelname van Marokko aan het WK voetbal. Er was teleurstelling dat Nederland niet als één man achter Marokko stond. Op een ander kanaal beweerde een zeg maar doorsnee Nederlander dat hij het vreemd vond dat sommige Marokkanen niet voor Nederland willen uitkomen en dat nu wel van hem verwacht wordt dat hij voor Marokko is.

Bij ‘Jinek’ ging de discussie erover dat Nederlandse Turken massaal op Erdogan hadden gestemd terwijl die het niet zo nauw neemt met de vrijheid die we hier kennen. Een Erdogan-aanhanger stelde dat Turkije een rechtsstaat is en dat iedereen die daar iets tegen inbrengt gevangen moet worden genomen. Zo zie je dat er nogal verschillend tegen democratie wordt aangekeken.

Maar wat willen we nu eigenlijk met onze multiculturele samenleving? Willen we niet gewoon allemaal gelijk zijn? Willen we niet gewoon dat iedereen bij sollicitaties gelijke kansen heeft? En in het onderwijs. Daarvoor moet je je echter wel gelijk voelen, inwoner van Nederland. Bij mijn familie in Canada is dat net zo. Een Nederlands hart, maar bovenal Canadees. Simpeler gezegd: kom bij de geboren Amsterdammer in mij niet aan Amsterdam.

Ik ben nu echter wel op en top Drontenaar. En als Marokko speelt ben ik voor die Drontenaar die daar meespeelt. Dat maakt Nederland zo mooi. We maken de samenleving met elkaar. Dat betekent ook dat je allemaal hetzelfde bent, namelijk Nederlander. En dan mag je best trots zijn op je roots, waar in de wereld die dan ook liggen.